Maison Hannon: één art nouveau, voor een vriend

Hannon heeft nog een andere passie: fotografie. In 1894, op de eerste tentoonstelling van de Photo-club de Paris, krijgt zijn Matinée d’automne de gouden medaille, en hij behoort tot de pioniers van het picturalisme in België. Wanneer hij en zijn vrouw in Sint-Gillis laten bouwen, weten ze wat ze willen. Brunfaut, die gewoonlijk anders bouwt, volgt hen.

Alles draait om de hoek. De gevel is licht: witte Silezische baksteen en Euville-steen, afgezet met blauwe hardsteen; aan de zijkant springt de donkere bow-window van de wintertuin naar voren. De hoek zelf plooit zich open in drie traveeën. Een balkon van smeedijzer hangt eraan, gedragen door stenen voluten. Helemaal bovenaan, onder het gebroken fronton, beeldhouwde Victor Rousseau een spinster: de jurk gevangen in de wind, de spinrok omhoog onder een takkenkrans. Zij stelt de Tijd voor.

Voorbij de deur is de vloer van de hal bezaaid met hulstbladeren in mozaïek. De trap van mahonie draait, en de muren van het trappenhuis openen zich op een geschilderde zee. Paul-Albert Baudouin, een schilder uit Rouen, plaatste er een jongeman die door zijn muze wordt getroost, met het gezicht naar open zee, tussen olijfbomen en laurierbomen. In de lucht stijgen jonge meisjes in sluiers op met hun lier.

Het glas neemt het van de schilderkunst over. In de wintertuin golven mauve en gele planten in de glas-in-loodramen. Op de verdieping krijgt de kleedkamer het licht door drie vensters: guirlandes van blauwe bloemen hangen er boven grote gouden lussen. Van dit glas-in-lood waren alleen nog scherven over; naar die scherven is het gereconstrueerd.

Want de Tijd van de spinster heeft het huis niet gespaard. In 1904 had Émile Gallé vazen, lichtarmaturen en meubels geleverd, voor het huis ontworpen rond het thema van de schermbloemen: ze zijn verspreid geraakt. Na de dood van de dochter van de Hannons blijft het huis leeg, wordt het vernield en met sloop bedreigd. De gemeente Sint-Gillis koopt het in 1979. Daarna vestigt zich er een fotografieruimte, Contretype, die de beelden van Édouard Hannon opnieuw doet ontdekken. Het huis is vandaag een museum.