Rue Henri-Poincaré 40 · Nancy
Chambre de commerce: de prijsvraag die een glasmaker wilde
- Plek
- Chambre de commerce de Nancy
- Architecten
- Émile Toussaint, Louis Marchal
- Bouw
- 1906–1908
- Status
- Ingeschreven als monument historique (gevel, dak, markies, vestibule, twee zalen)
Het was een glasmaker die om de prijsvraag vroeg. Antonin Daum zetelde in de raad van de Chambre de commerce van Nancy, en hij wilde dat de architecten uit het oosten zich met elkaar zouden meten.
De Chambre bouwde niet alleen. Ze had zich verbonden met de Société industrielle de l’Est, zeshonderd leden, de rijkste belangenorganisatie van de regio. In augustus 1903 stelt Daum een prijsvraag voor die openstaat voor architecten uit vier departementen. Er komen vijf inzendingen. Émile Toussaint en Louis Marchal winnen, met een neoclassicistisch ontwerp.
Dat ontwerp is niet zo gebouwd. De plannen worden vóór de start van de werken ingrijpend gewijzigd, en het gebouw wordt in 1908 voltooid. Drie traveeën van lichte steen rijzen op aan de straatzijde. Rond de vensters raakt de steen beladen met beeldhouwwerk: dat decor komt van Jacques Gruber, die toch glazenier is.
De deur is blauw. Louis Majorelle leverde het ijzerwerk. Het tweedelige hek loopt op tot een ovaal glazen medaillon, waarop de naam van het huis in gouden letters staat. Eromheen is de steen uitgehold tot een brede boog, omlijst door een gebeeldhouwde fries.
De markies maakt een golf. Haar ijzeren rand komt in het midden omhoog, zakt aan de zijkanten en eindigt in twee consoles die als stengels langs de muur naar beneden lopen. Op de top staat een rij kleine punten naar de hemel gericht. Het glas dat erop ligt laat het daglicht door.
Het glas gaat door achter de deur. Gruber voerde de glas-in-loodramen van het gebouw uit. Een ervan, “Le paysage vosgien”, zit in een boogvenster met een houten lijst. De bovenkant is bijna wit. Aan de zijkanten hangen stelen met roze bloemen. Helemaal onderaan komt het landschap: blauwe bergen, bleek water, een boom met groene bladeren.
Niet alles is blijven staan. Enkele jaren na de opening voegen de architecten een verdieping toe onder een hoog leistenen dak: het overdekte terras verdwijnt. Daarna verdwijnt het glas. In 1955, voor het honderdjarig bestaan van de Chambre, wordt het grote glasdak van de beurshal weggehaald. Het meubilair van de zaal van de Société industrielle is op zijn beurt verdwenen; een deel is opnieuw opgebouwd in het Musée de l’École de Nancy. De Chambre de commerce is nog altijd in het gebouw gevestigd.
Foto’s : Pieter van Everdingen (bron), CC BY-SA 4.0 ; Musicaline (bron), CC BY-SA 4.0 ; FrDr (bron), CC BY-SA 4.0 ; Alexandre Prevot (bron), CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons


