Casa dels Dracs: een locomotief tussen de draken

De ster staat boven de deur. Ze vormt het middelpunt van een schijf met een rand van klinknagels, in een nis met een puntdak; een lantaarn bekroont de schijf, twee kleinere cirkels flankeren haar aan de onderkant. Het architectencollege van Valencia beschrijft op het huis een gevleugelde locomotief, symbool van de vooruitgang. Het wapenschild is dat van de Compañía de Ferrocarriles del Norte.

De draken hebben de rest van de gevel. Eén heeft zich op het dak van de nis neergezet, vlak boven de ster: vleugels open, een wapenschild tegen zich aangedrukt, voor een stuk rode baksteen. Een andere klampt zich onder een console vast, helemaal wit, met half open bek en één opgeheven vleugel. Zijn staart maakt een lus en eindigt in loofwerk. Hoger klimt een klein beest naar de top van een boog met een rand van parels.

Dit bestiarium heeft een maker. José Manuel Cortina, een Valenciaanse architect, tekent het gebouw in 1901, en zijn stijl kreeg een naam: het “médiévalisme fantastique” (“fantastisch medievalisme”). Hij put uit de gotiek, vermengt die met bloemen en dieren en werkt zelfs de kleinste details af. De bovenrand van de muur is uitgesneden in kantelen, met torentjes op de hoeken.

De zuilen raken de grond niet. Gedraaid vertrekken ze vanaf consoles aan de muur, waarin rozen zijn uitgehouwen, en rijzen op tot aan de balkons. Tussen twee ervan opent zich een raam achter tralies van zwart ijzer.

Cortina had hoger kunnen bouwen. Het reglement van 1887 stond drie verdiepingen toe en eiste er twee: hij houdt het bij twee. Toch schuift hij een tussenverdieping boven de benedenverdieping, en samen vormen die twee de sokkel van de gevel. Het was een woongebouw. In die tijd woonde men ook op de benedenverdieping.

Een derde van het gebouw is verdwenen. In de jaren 1970 neemt een sloop het mee, aan de kant van de Carrer del Sorní. De hoek heeft zijn houten deur, zijn nis en de ster van de spoorwegmaatschappij van het Noorden behouden.