Cine Capitol: zeven letters voor een verdwenen zaal

Het terrein is afkomstig van een bouwwerf. Toen het Emilio Castelarplein, het huidige Ayuntamientoplein, werd hervormd en vergroot, raakten de werken meerdere percelen. Op een ervan ontwerpt de Valenciaanse architect Joaquín Rieta in 1930 een bioscoop, ingeklemd tussen twee gebouwen.

Aan de buitenkant beslaat baksteen de hele muur. Er zijn twee soorten, een roodbruine en een blonde, en het architectencollege van Valencia herkent er zowel neomudéjar als de Amsterdamse School in. Boven de luifel staan twaalf vensters met kleine ruitjes in twee rijen, in een grijs raster. Nog hoger zitten acht vierkante openingen diep in hun omlijsting. De kroonlijst tekent zich af in trappen.

Twee torens staan aan de uiteinden. Ze antwoorden elkaar, blond, van onder naar boven gestreept met rode lijntjes, en eindigen in kantelen. Hun vensters zijn smal. Elke toren bevatte een trap, waarlangs het publiek omhoogliep naar de verschillende niveaus van de zaal.

De art deco zat vooral in die zaal. Amadeo Roca en de broers Arturo en Ricardo Boix hadden het decor ontworpen: geometrische vormen die in de architectuur waren ingepast. Die smaak was gekomen via de tijdschriften waarop Rieta geabonneerd was, en via de Franse en Amerikaanse films die er werden vertoond. Een verbouwing in de jaren 1970 heeft dat decor verwoest.

De naam is daarentegen op de muur gebleven. CAPITOL staat midden in de roodbruine baksteen in zeven donkere letters met rechte hoeken: de O is een rechthoek met een klein vierkantje erin. Aan weerszijden omlijsten trapsgewijze baksteenlijnen de letters. Dit geometrische letterwerk geeft de gevel, samen met de glazen galerij eronder, zijn deel art deco.

De zaal sluit definitief in 1996. Het gebouw gaat naar winkels en kantoren. De gevel is volledig bewaard, beschermd samen met de eerste travee. Daarachter is de rest vervangen door nieuwbouw. De zaal die op de blik van het publiek was afgestemd, bestaat niet meer.